Naar de rijstpaddies

We hebben een lange busrit gehad: we zijn rond de middag uit Kunming vertrokken en het was al lang en breed donker toen we in Xinjie aankwamen, het laatste uur door de bergen zat ik niet zo lekker meer ...
We hadden natuurlijk weer niets besproken en dat vind ik in het donker in een vreemde plaats ook al niet zo'n pretje  ... Toch stond er een vrouw op ons te wachten en zij noemde de naam van het hostel dat wij wilden gaan zoeken. Terwijl ik met haar en via de telefoon met haar Engels sprekende dochter aan het overleggen was hoorde ik op de achtergrond Conny mopperen. Wat bleek: naast haar tas had een doos met vis gestaan en die doos was gaan lekken. Wat stonk haar tas zeg niet normaal.
Moeder nam ons mee op de wandeling van vijf minuten (volgens de reisgids) die nu toch echt het drie dubbele was. Berg op.
De kamer is niet echt denderend maar goed genoeg. We aten zeer lokaal.
De volgende ochtend werden we door Belinda (de Engels sprekende dochter) opgehaald en naar haar hostel in een dorp gebracht.
De rest van de dag hebben we gewandeld langs rijstvelden en door pittoreske dorpjes. Het was nog even een toestand om terug in het hostel te komen want we hadden geen visitekaartje meegenomen, stelletje sufferds.
's Avonds hebben we vreselijk gelachen met onze Chinese medegasten, zij gingen onderhandelen over de prijs van het vervoer morgen. Ze waren er eindeloos mee bezig, maakten enorm kabaal en genoten er zo te zien volop van.